Yargıtay 23. Hukuk Dairesi
2011/2569 E., 2012/1627 K. · 5 Mart 2012
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 23. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2011/2569 |
| Karar no | 2012/1627 |
| Karar tarihi | 5 Mart 2012 |
Konu
Bu kararda 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu m. 42, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu m. 98 ve 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu (mülga) m. 442 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Mahkemenin, azil kararındaki gerekçesine yaptığı dayanak, davalıların ceza mahkemesinde yargılanmaları ve yargılandıkları suçlamaların ağırlığı olmuştur. Hukuk hakimi, tasfiye kurulu üyelerinin azli konusunda vereceği kararda, haklı neden tespiti için ceza mahkemesince maddi olayı tespit eden mahkumiyet kararı haricindeki verilecek karara dayanmak zorunda olmadığı gibi ceza davasının sonucunu beklemek zorunda değildir. Ancak, davalılar hakkında sırf ceza davası açılmış olmasının ve davada isnad edilen suçların ağırlığının, azil kararında haklı neden olduğu kabulü hukukun temel prensiplerinden masumiyet ilkesinin ihlali anlamına gelmektedir. Mahkemece, davacının ileri sürdüğü hususların ve kanun ve anasözleşmede düzenlenen tasfiye kurulu üyelerinin seçilmesi, tasfiye işleri ve tasfiye kurulu üyelerinin sorumluluğu ile ilgili hükümlerle bağlantı kurularak azle haklı sebeplerin neler olduğu somut, ayrıntılı ve denetime elverişli bir şekilde tartışılarak bir karar vermek gerekirken, yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu m. 42
- 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu m. 98
- 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu (mülga) m. 442
- 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu m. 56
- Anayasa m. 38
- Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi m. 6
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.