İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 19. Hukuk Dairesi

2014/5867 E., 2015/2847 K. · 2 Mart 2015

Künye

MahkemeYargıtay 19. Hukuk Dairesi
Esas no2014/5867
Karar no2015/2847
Karar tarihi2 Mart 2015

Konu

Bu kararda 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu (mülga) m. 25, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 198 ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 200 anılmaktadır.

Karardan

Bu yasal düzenlemeler karşısında 6762 sayılı TTK'nun 25/3 maddesinde öngörülen ayıp ihbar sürelerinden muaf tutulmak ancak ayıp konusunda alıcının iğfal edilmiş olması koşuluna bağlıdır. İğfal durumu kanıtlanmadıkça yasada öngörülen sürelerde ayıp ihbarında bulunulmadığı takdirde 6098 sayılı BK'nun 198/2 maddesi uyarınca; satılan, mevcut haliyle kabul edilmiş sayılır. Somut olayda ayıbın gizli ayıp olduğu mahkemece kabul edilmiş, olayda iğfal bulunup bulunmadığı hususları üzerinde durulmamıştır. 6762 sayılı TTK'nun 25/3 md.yollamasıyla 6098 sayılı BK'nun 198/3 md.uyarınca ayıbın sonradan ortaya çıkması halinde, başka bir anlatımla gizli ayıp durumunda satıcıya derhal ihbar edilme zorunluluğu bulunmaktadır. Aksi takdirde, satılan bu ayıp ile beraber kabul edilmiş addolunur. Mahkemece belirtilen bu ilkeler gözetilmeden davalının 21.12.2010 tarihli cevabi ihtarnamesinde ayıp ihbarında bulunduğu yolundaki beyanları bakımından araştırma yapılmadan ve olayda iğfal bulunup bulunmadığı hususu incelenmeden gizli ayıp nedeniyle TTK'da yer alan ayıp ihbar sürelerinin dava konusu uyuşmazlığa uygulanamayacağı şeklindeki yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.