İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 15. Hukuk Dairesi

2015/2204 E., 2016/815 K. · 9 Şubat 2016

Künye

MahkemeYargıtay 15. Hukuk Dairesi
Esas no2015/2204
Karar no2016/815
Karar tarihi9 Şubat 2016

Konu

Bu kararda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 801, 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 15 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici Madde 3 anılmaktadır.

Karardan

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 15. maddesinde yargı harçlarının (1) sayılı tarifede yazılı işlemlerden değer ölçüsüne göre nispi esas üzerinden, işlemin nevi ve mahiyetine göre de maktu esas üzerinden alınacağı, 16. maddesinde değer ölçüsüne göre harca tâbi işlemlerde (1) sayılı tarifede yazılı değerlerin esas olduğu, 21. maddesinde yargı harçlarının (1) sayılı tarifede yazılı nispetler üzerinden alınacağı, 28/a maddesinde karar ve ilam harçlarının dörtte birinin peşin alınacağı, 32. maddesinde yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemlerin yapılamayacağı, Harçlar Kanunu Genel Tebliği eki (1) sayılı tarifenin A.III.1. a maddesinde konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden binde 68,31 oranında nispi karar ve ilam harcı alınacağı, A.III.l.e maddesinde Yargıtay'ın tasdik veya işin esasını hüküm altına aldığı kararlar için de aynı oranda karar ve ilâm harcı alınacağı, A.III.2.a maddesinde sayılan hallerde karar ve ilâm harcının maktu olarak alınacağı, A.IV.a maddesinde de Yargıtay hukuk dairelerine yapılacak temyiz başvurularında maktu olarak temyiz yoluna başvurma harcı alınacağı düzenlenmiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.