Yargıtay 4. Hukuk Dairesi
2015/7149 E., 2016/6001 K. · 3 Mayıs 2016
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 4. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2015/7149 |
| Karar no | 2016/6001 |
| Karar tarihi | 3 Mayıs 2016 |
Konu
Bu kararda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 185, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 174 ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 50 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Davalının eyleminin manevi tazminatı gerektirip gerektirmeyeceğine gelince, davalının doğrudan davacının bedensel veya ruhsal bütünlüğüne yönelik hukuka aykırı bir fiilde bulunduğundan söz edilemez. Söz konusu Kanun da yükümlülüğünü ihlal eden eşin eylemini birlikte gerçekleştirdiği kişiler yönünden herhangi bir düzenleme getirilmemiştir. Dava konusu eylemin gerçekleştiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 818 sayılı .. müteselsil sorumluluğa ilişkin hükümlerinin de uygulanma imkanı bulunmamaktadır. Zira, söz konusu Kanun'un 50. maddesinde haksız fiil nedeniyle müteselsilen sorumluluğuna gidilebilecekler gösterilmiştir. Yukarıda açıklanan yasal duruma göre, davalı zararın meydana gelmesinden asli olarak sorumlu tutulamaz. Yine, kanun hükmünün aradığı anlamda iştirak hali de söz konusu olamaz. Zira, iştiraken işlenebilir bir eylemin varlığının kabul edilebilmesi için, eylemin müstakilen ve asli olarak da işlenebilir olması gerekir. Ayrıca, haksız fiil sorumluluğunu, geniş ve belirsiz bir kavram olan sadakat yükümlülüğünü ihlal etmeye iştirak çerçevesinde değerlendirmek, bu sorumluluğu belirsiz hale getirecektir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 185
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 174
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 50
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 61
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 50
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.