Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
2014/27000 E., 2016/2328 K. · 28 Ocak 2016
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 9. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2014/27000 |
| Karar no | 2016/2328 |
| Karar tarihi | 28 Ocak 2016 |
Konu
Bu kararda 4857 sayılı İş Kanunu m. 60, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 399 ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 438 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Yıllık ücretli izin yönetmeliğinde de belirtildiği üzere yıllık izin kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkı kapsamında kalmaktadır. İşverenin bu hakkının iyi niyet kuralları çerçevesinde kullanılması gerektiği açıktır. Bir başka anlatımla, işçinin anayasal temeli olan dinlenme hakkının, işyerinin gereklerine uygun biçimde ve mümkün olduğunca işçinin talebi çerçevesinde kullandırılması gerekir. İşverenin bu noktada yönetim hakkını kötüye kullanmasının kanunlar karşısında korunmayacağı kabul edilmelidir. Davacı yönetmelikte açıklandığı gibi bir ay önce izin talebinde bulunmadığı gibi, yıllık izin isteğinin onaylanmamasına rağmen kendisini izinli sayarak işyerinden ayrılması olayında usule uygun bir izin kullanımından söz edilemez. Olayda davalının kötü niyetle hareket ettiği de ispat edilemediğinden, davacının işyerini terk ederek iş akdini eylemli olarak feshettiği görülmektedir. Kaldı ki, davacı iş akdini feshetmesinden sonra yeni işyerine yaptığı 08.08.2011 tarihli imzalı iş başvurusunda işyerinden ayrılma sebebini “izin verilmediği için ben bıraktım” şeklinde belirtmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 60
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 399
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 438
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 27
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 2
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.