İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi

2015/10749 E., 2016/5560 K. · 23 Mayıs 2016

Künye

MahkemeYargıtay 11. Hukuk Dairesi
Esas no2015/10749
Karar no2016/5560
Karar tarihi23 Mayıs 2016

Konu

Bu kararda 4458 sayılı Gümrük Kanunu m. 92 anılmaktadır.

Karardan

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı, alınan bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, uyuşmazlığın çözümünde davaya konu edilen vergi cezalarının davacı tarafından süresinde davaya konu edilmiş olsaydı, davalıya rücu imkanı doğup doğmayacağının saptanması gerektiği, transit emtianın taşındığı sırada kaza meydana geldiğinin anlaşıldığı, tanker kapaklarından benzin aktığının görülmesine rağmen zayii olan emtia miktarının saptanamadığı, davalı taşıyıcının ziyaa kaza süsü verdiğinin ispatlanamadığı, dolayısıyla, eksik emtianın kaza sonrası zayii olduğunu kabul etmek gerektiği, bu halde ise Gümrük Kanunu'nun 92/2. maddesindeki "Türkiye Gümrük Bölgesi içinde transit halindeki eşyanın beklenmeyen haller veya mücbir sebeplerle telef veya kaybı halinde gümrük vergileri aranmaz" düzenlemesi karşısında idarenin haksız olarak davacıdan vergi tahsil ettiği, eğer davacı idareye karşı zamanında dava açmış olsaydı, transit emtianın zayii şekli itibariyle, tahakkuk ettirilen vergilerin iptaline ilişkin mahkeme kararını elde edileceği, böylece davalıdan rücuen talepte bulunma gereğinin ortaya çıkmayacağı, davacının, mevzuata aykırı olarak tahakkuk ettirilen, gerçekte ödenmemesi gereken bir vergiyi ödediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.