Yargıtay 10. Hukuk Dairesi
2015/580 E., 2016/3809 K. · 22 Mart 2016
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 10. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2015/580 |
| Karar no | 2016/3809 |
| Karar tarihi | 22 Mart 2016 |
Konu
Bu kararda 2926 sayılı Kanun m. 6, 2926 sayılı Kanun m. 2 ve 2926 sayılı Kanun m. 3 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Öncelikle 6100 sayılı HMK'nın "Hakimin Davayı Aydınlatma Ödevi" başlıklı 31. maddesi kapsamında, davacının talebi açıklattırılmalı, hangi kanun kapsamında Bağ-Kur sigortalılığının tespitini istediği belirlenmeli, ancak 30.5.1995 tarihli prim kesintisin varlığı ve bu tarihte 506 saylı Kanun kapsamında herhangi bir çalışmasının bulunmadığı gözetildiğinde, 01.6.1995 tarihinde 2926 sayılı Kanun kapsamında tarım Bağ-Kur sigortalılığının başladığının kabul edilmesi gerektiği dikkate alınmalıdır. Sonrası hakkında yapılacak değerlendirmede ise, 1479 sayılı Kanun kapsamındaki sigortalılığa dair şahsi dosyası getirtilmeli, bu sigortalılığın muhtarlık faaliyetine tabi olması halinde, muhtarlık "kamu görevi" cümlesinden olup, nitelik itibariyle ifa önceliği bulunduğu, diğer bir anlatımla, kişi muhtar seçildikten sonra sair işini-gücünü bir yana bırakıp (mesaisini) tüm emek ve çalışmalarını öncelikle bu kamu (muhtarlık) görevinin yerine getirilmesine hasredeceği, bu açıdan muhtarlık görevinin gerektirdiği çalışmaların ön planda tutulması ve zorunlu oluşu karşısında muhtarların, muhtarlık göreviyle ilgili çalışmalarının asıl ve baskın nitelikte, muhtarlık dışındaki sosyal ve ekonomik faaliyetlerinin ise, tali (ikincil) nitelikte kabul edilmesinin doğru olacağı gözetilmelidir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 2926 sayılı Kanun m. 6
- 2926 sayılı Kanun m. 2
- 2926 sayılı Kanun m. 3
- 2926 sayılı Kanun m. 9
- 2926 sayılı Kanun m. 10
- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu Geçici Madde 7
- 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu (mülga) m. 79
- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 86
- 5488 sayılı Kanun m. 19
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 11
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 94
- 3285 sayılı Kanun m. 22
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.