Yargıtay 7. Hukuk Dairesi
2015/5365 E., 2016/7664 K. · 30 Mart 2016
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 7. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2015/5365 |
| Karar no | 2016/7664 |
| Karar tarihi | 30 Mart 2016 |
Konu
Bu kararda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 405, 4857 sayılı İş Kanunu m. 32 ve 4857 sayılı İş Kanunu m. 22 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
İşçinin ikramiyeye hak kazanması için işyerinde ikramiye ödemesini gerektiren dönemin sonuna kadar çalışmış olması gerekmez. İşyerinde çalışılan süreyle sınırlı olmak üzere işçinin ikramiye talep hakkı vardır. İkramiye bireysel ya da toplu iş sözleşmeleri ile kararlaştırılabilir. İş sözleşmesinde kararlaştırılmamış olsa dahi, işverence tek taraflı olarak düzenli şekilde yapılan ikramiye ödemesinin “işyeri koşulu” olduğu kabul edilmelidir. Her durumda ikramiyelerin tek taraflı olarak işverence ortadan kaldırılması ya da azaltılması mümkün olmaz. İkramiyeler yönünden işçi aleyhine çalışma koşullarında değişiklik, 4857 sayılı Yasanın 22 nci maddesi kapsamında gerçekleştirilmelidir. 4857 sayılı Yasanın 25/II-ı maddesinde sözü edilen otuz günlük ücret kavramına ikramiyeler dahil değildir. Somut olayda, davacı dört ayda bir maaş ikramiye aldığını, bu alacağının ödenmeğini beyan ederek ikramiye alacağı talebinde bulunmuş olup bu hususta herhangi bir yazılı delil bulunmadığı halde soyut tanık beyanlarına dayanılarak ikramiye alacağına hükmedilmesi hatalı olup bozma nedenidir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.