İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 14. Hukuk Dairesi

2015/9240 E., 2016/2687 K. · 2 Mart 2016

Künye

MahkemeYargıtay 14. Hukuk Dairesi
Esas no2015/9240
Karar no2016/2687
Karar tarihi2 Mart 2016

Konu

Bu kararda 4722 sayılı Kanun m. 12, 4722 sayılı Kanun m. 17 ve 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi (mülga) m. 443 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

4722 sayılı Kanunun 17. maddesi gereğince mirasçılık ve mirasın geçişi, miras bırakanın ölüm tarihinde yürürlükte olan hükümlere göre belirlenir. Muris 1949 yılında ölmüştür. Bu tarihte yürürlükte olan 743 sayılı Türk Kanunu Medenisinin 443. maddesi; "Nesebi sahih olmayan hısımlar ana tarafından nesebi sahih hısımlar gibi mirasçılık hakkını haizdir. Bunların baba cihetinden mirasçı olabilmeleri; babalarının kendilerini tanımış veya babalıklarına hükum sudur etmiş bulunmasına mütevakkıftır. Baba tarafından nesebi sahih olmayan çocuk yahut füruu, babasının nesebi sahih füruları ile içtima ederse; nesebi sahih bir çocuğa veya ferilerine isabet eden hissenin yarısını alırlar" şeklinde idi. Anayasa Mahkemesi'nin 29.03.1988 tarihli ve 19679 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan tarihli ve 1987/1 E, 1987/18 kararı ile, birinci fıkrasının ikinci cümlesi ile ikinci fıkrasının tamamını iptal edilmiştir. Daha sonra çıkarılan 3678 sayılı Kanunun 9. maddesinde geçen "nesebi sahih olan hısımlar nesebi sahih olmayan hısımlar gibi mirasçılık hakkını haizdir" hükmüyle bu durum daha da kesinlik kazanmıştır. O halde mirasçılardan .... ve...'den olma çocuklar..., .... ve ....'nin murisleri ...'a karşı neseblerinin tam ve doğru olarak belirlenmesi gerekmektedir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.