Yargıtay 11. Hukuk Dairesi
2015/15206 E., 2016/4748 K. · 27 Nisan 2016
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 11. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2015/15206 |
| Karar no | 2016/4748 |
| Karar tarihi | 27 Nisan 2016 |
Konu
Bu kararda 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu m. 23, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu m. 16 ve Anayasa m. 48 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Genel olarak kişiler, özel hukuk alanında diğer kişilerle olan ilişkilerini hukuk düzeni içinde kalmak şartıyla diledikleri gibi düzenler, diledikleri konuda, diledikleri kişiler ile sözleşme yapabilirler. Bu olanak, Borçlar Kanunu'nda öngörülen sözleşme özgürlüğü ilkesinin bir sonucudur ve Anayasa'nın 48. maddesi ile de teminat altına alınmıştır. Sözleşme özgürlüğü, sözleşmeyi yapma, sözleşmenin karşı tarafını seçme, sözleşmenin içeriğini düzenleme ya da değiştirme, sözleşmenin tabi olacağı şekli belirleme ve nihayet sözleşme ile bağlı kalmama, yani sözleşmeyi sona erdirme özgürlüğünü de içerir. Var olan bir sözleşmeyi sona erdirmenin yollarından birisi de, sözleşmenin feshidir. Dolayısıyla sözleşme özgürlüğü, sözleşmenin tek taraflı tasfiyesine yönelik olarak sona erdirilmesini amaçlayan fesih hakkını da içermektedir. Görüldüğü üzere, kural olarak kişinin sözleşmenin feshi yoluna gitme konusunda irade özerkliği sonucu takdir hakkı bulunmakla birlikte, feshin haksız olması halinde, karşı tarafın bundan doğan zararlarından sorumluluğunun da bulunacağı tabiidir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu m. 23
- 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu m. 16
- Anayasa m. 48
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 106
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 123
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 107
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 124
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.