Yargıtay 12. Hukuk Dairesi
2016/2511 E., 2016/9573 K. · 31 Mart 2016
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 12. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2016/2511 |
| Karar no | 2016/9573 |
| Karar tarihi | 31 Mart 2016 |
Konu
Bu kararda 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 134, 7201 sayılı Tebligat Kanunu m. 16 ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 127 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Diğer taraftan, borçlunun, diğer fesih sebeplerinin yanında, satış ilanının kendisine usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğini, tebligat mazbatasında itiraz sürelerinin belirtilmediğini ileri sürerek ihalenin feshine karar verilmesi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, istemin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun “Aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçiye tebligat” başlıklı 16. maddesi ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 25. maddesine göre; “Kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ, kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır.” Mevcut bu düzenleme karşısında, öncelikle kendisine tebliğ yapılacak şahsın adreste bulunmadığı tespit edilerek mazbataya yazılmalı, daha sonra aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine tebligat yapılmalıdır. Somut olayda, şikayetçi borçlu ... adına çıkartılan satış ilânının, 08.07.2015 tarihinde, tebliğ memuru tarafından; “muhatapla birlikte ikamet eden ...’ya tebliğ edildi” şerhi ile Tebligat Kanunu'nun 16. maddesine göre tebliğ edilmek istendiği, ancak muhatabın (borçlunun) adreste bulunup bulunmadığı tespit ve tevsik edilmeksizin tebligatın doğrudan ...'ya yapıldığı görülmektedir. Bu durumda, yukarıda açıklanan yasal düzenleme ve yönetmelik hükümlerine aykırı olduğundan, borçluya yapılan satış ilanı tebligatı usulsüzdür. İİK'nun 127. maddesi gereğince taşınmaz satışlarında, satış ilanının bir örneği borçluya tebliğ edilmelidir. Borçluya satış ilanının tebliğ edilmemiş olması veya usulsüz tebliğ edilmesi, başlı başına ihalenin feshi sebebidir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 134
- 7201 sayılı Tebligat Kanunu m. 16
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 127
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 366
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 428
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.