İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 12. Hukuk Dairesi

2015/33064 E., 2016/10386 K. · 7 Nisan 2016

Künye

MahkemeYargıtay 12. Hukuk Dairesi
Esas no2015/33064
Karar no2016/10386
Karar tarihi7 Nisan 2016

Konu

Bu kararda 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 26, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 273 ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 269/A ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Somut olayda, İİK'nun 273/2. maddesi göndermesi ile kıyasen uygulanması gereken aynı Kanun'un 26/4. maddesine göre, taşınmaz içinde bulunan eşya, tahliye sırasında borçlu hazır ise borçluya teslim olunur. Borçlu hazır değil ise vekiline veya ailesi halkından veyahut müstahdemlerinden reşit bir kimseye tevdi olunur. Bunlardan da kimse bulunmazsa, mezkur eşya, masrafı ilerde borçluya ödetilmek üzere peşin olarak alacaklıdan alınıp emin bir yerde veya alacaklının yedinde hıfzettirilir. Görüldüğü üzere, icra müdürünün taşınmazda bulunan eşyayı, öncelikle borçlu veya maddede yazılı kimselere teslim ve tevdi etme, tahliye sırasında kimse bulunmaması halinde ise İİK'nun 26/4. maddesinde yazılı usule göre eşyaları yediemine veya alacaklıya teslim etme görev ve yükümlülüğü bulunmaktadır. Bu durumda; İİK'nun 273/2. maddesi yollaması ile uygulanması gereken aynı Kanun'un 26. maddesinin 4. fıkrası uyarınca; icra müdürlüğünce takibin bütün borçlularına muhtıra çıkarılarak, bu muhtıraya uyulmaması halinde İİK'nun 26/4. maddesi gereğince işlem yapılması gerekirken, açıklanan bu hususlar tamamlanmadan sadece bir borçlunun tahliye ve teslimden kaçınması nedeni ile yazılı şekilde talimat yazılması doğru değildir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.