İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 17. Ceza Dairesi

2015/27146 E., 2016/3748 K. · 22 Mart 2016

Künye

MahkemeYargıtay 17. Ceza Dairesi
Esas no2015/27146
Karar no2016/3748
Karar tarihi22 Mart 2016

Konu

Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 142, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 116 ve 6352 sayılı Kanun m. 100 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın lehe olduğu belirlenerek yapılan uygulamada, kasten işlenen suçlarda hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinde öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin, cezaların yerine getirilmesi (infaz) aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir. 5237 sayılı TCK'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde tanımlanan suçun öğelerinin farklı olduğu; olay günü saat 04.00 sıralarında şikayetinden vazgeçen müştekinin işyerine sağlam ve dayanıklı kapı kilidini sert cisim ile zorlamak suretiyle açıp hırsızlık yapmak için giren, sanık ...'ın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyan hırsızlığa kalkışma suçunun yanı sıra aynı Yasa'nın 116/2-4 ve 119/1-c maddelerine uyan ve birden fazla kişi ile birlikte işlendiği için kovuşturması şikayete bağlı olmayan işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunu da oluşturduğu 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddesi gereğince lehe olan yasanın buna göre belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.