İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 19. Ceza Dairesi

2015/2848 E., 2016/262 K. · 13 Ocak 2016

Künye

MahkemeYargıtay 19. Ceza Dairesi
Esas no2015/2848
Karar no2016/262
Karar tarihi13 Ocak 2016

Konu

Bu kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 359, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 352 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 207 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Sonuç olarak; sahte belgeyi alıp defterlerine kaydeden mükelleflerin, bu belgede yazılı miktardaki gelir ve/veya gideri beyannamede göstermesi kadar beyan dışı bırakmalarının mümkün olmasına, Dairece de suçun sübutu açısından beyanname verilip verilmediği, verilmişse ne zaman verildiği, suça konu belgelerin beyanname kapsamına dahil edilip edilmediği aranmadığına göre, suç tarihini Kurumlar Vergisi için beyanname verilmesi gereken son tarihe taşımak, sanıkların aleyhine olduğu gibi, suç ve cezaların kanuniliği ilkesine (Any. m. 38, TCK m. 2), kanunun zaman bakımından uygulanmasına ilişkin TCK’nun 7. maddesi ile aynı Kanun’un 5. maddesindeki “Bu Kanunun genel hükümleri, özel ceza kanunları ve ceza içeren kanunlardaki suçlar hakkında da uygulanacağına” ilişkin hükümlerine aykırıdır. Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; İddianamede, "şüphelinin... Tur. Taş. İnş ve Tic. Ltd. Şti' nin ortağı ve sorumlu müdürü olup, Vergi Dairesi Başkanlığınca şirketin 2005 yılı hesaplarının incelenmesinde, .... Tur. Gıda İth. İhr. San. Tic. San. Ltd. Şti'nden 11/05/2005 ve 13/01/2005 tarihli 2 adet sahte faturayı alıp şirketin defter ve belgelerine işleyerek kullandığı …

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.