Yargıtay 19. Ceza Dairesi
2015/25501 E., 2016/330 K. · 14 Ocak 2016
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 19. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2015/25501 |
| Karar no | 2016/330 |
| Karar tarihi | 14 Ocak 2016 |
Konu
Bu kararda 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun m. 41 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 309 anılmaktadır.
Karardan
Dosya kapsamına göre, hükümlünün 20/02/2015 tarihinde Adliye temizlik iş kolunda çalışmakta iken eşiyle temizlik odasına girdiği ve 1-2 dakika kadar kaldığı, söz konusu eylemin çalışma yönergesine aykırı olduğu ve ücret karşılığı çalıştığı işten yoksun bırakma cezasının öngörüldüğü, eylemin cezasının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 41/2-c maddesinde, "İş yerindeki çalışma yönergelerine uymamak.” şeklinde düzenlendiği, ceza infaz kurumlarının kanunla belirlenmiş kendine özel şartları ve kuralları olan kurumlar olduğu, kişi hürriyetinin kanundan kaynaklanan yetkiye dayanılarak kısıtlandığı kurumlarda, belirli bir disiplin ve düzenin sağlanmasının da yine mevzuat gereğince zorunlu olduğu, disiplin kurulunun kanuna dayanarak yaptığı değerlendirmede hukuka aykırı bir durum bulunmadığı, söz konusu düzenlemede, işyerinde çalışma yönergelerine aykırı hareket etmenin kurum disiplinini bozduğu gerekçesiyle ceza hükmünün öngörüldüğü aksi yönde bir uygulamanın kurumun düzenini bozacağı ve diğer hükümlüler üzerinde olumsuz etkisi olacağı gözetilmeden, itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.