Yargıtay 22. Hukuk Dairesi
2014/30978 E., 2016/3430 K. · 10 Şubat 2016
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 22. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2014/30978 |
| Karar no | 2016/3430 |
| Karar tarihi | 10 Şubat 2016 |
Konu
Bu kararda 6245 sayılı Kanun m. 42 anılmaktadır.
Karardan
Ancak geçici görev yolluğuna hak kazanmak için öncelikle çalışılan işyeri dışında başka bir yere görevlendirilmek gerekmektedir. Kanun bu durumu geçici görev ile başka bir yere görevlendirilenlerin bu hakka sahip olduğunu ifade ederek vurgulamaktadır. Davacının işyeri ...’da olduğundan ...’daki çalışması geçici görevlendirme olarak nitelendirilemeyeceğinden ...’daki çalışma için geçici görev yolluğunun hüküm altına alınması isabetsizdir. Diğer taraftan davacının ...’deki çalışması ise geçici görev yolluğuna ilişkin düzenlemenin amacı dikkate alındığında geçici görev yolluğuna hak kazandırmaz. Zira davacının ikametgahı ...de bulunmaktadır. Geçici görev yolluğunun amacı memurların ikamet ve işyerleri dışında geçici olarak görevlendirildikleri yerlere ulaşımları, iaşeleri, barınmaları gibi ihtiyaçları karşılamaktır. Bir başka anlatımla geçici görevlendirmenin memurlar için ek bir mali külfet oluşturmasının engellemektir. Davacı görevlendirildiği yerde ikamet ettiğinden bu amacın davacı açısından söz konusu olmadığı açıktır. Diğer taraftan 6245 sayılı Kanunun 42. maddesinde işyeri ve ikamet açısından bir ayrıma gidilmemesi bir eksiklik ya da boşluk değildir. Zira memurların görev yaptıkları yerde ikamet etmeleri Kanun’un yürürlüğe girdiği tarih itibariyle hukuki zorunluluk teşkil etmekteydi. Dolayısıyla 6245 sayılı Kanun’un 42. maddesini; işyeri ve ikametgahının bulunduğu yer dışında bir yere geçici görevlendirilen Kanun kapsamındaki kişilere geçici görev yolluğu ödenmesinin düzenlendiği bir hüküm olarak yorumlamak ve değerlendirmek yerinde olacaktır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.