Yargıtay 22. Hukuk Dairesi
2016/9192 E., 2016/11096 K. · 18 Nisan 2016
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 22. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2016/9192 |
| Karar no | 2016/11096 |
| Karar tarihi | 18 Nisan 2016 |
Konu
Bu kararda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 313, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 10 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici Madde 3 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Ancak davalı vekilinin, davanın feragat sebebi ile sonlandırılması durumunda yargılama gideri ve vekalet ücreti talep etmeyecekleri yönündeki icabı (öneri) ve davacının 16.02.2016 tarihli dilekçesi ile bu icabı (öneriyi) kabulü ile davanın feragat sebebi sonlandırılması halinde, davalı lehine hükmedilecek yargılama giderleri ve vekalet ücreti konusunda taraflar arasında anlaşma (sulh) sağlanmıştır. Davalı vekilinin 22.09.2015 tarihli dilekçesinin duruşma tutanaklarına geçirilmemiş olması ve önerinin mahkeme aracılığı ile yapıldığının davacı tarafından ne zaman öğrenildiğinin açık olmaması; vekil ile takip edilen davalarda müvekkil ile görüşerek karar verme zorunluluğu da değerlendirildiğinde, makul süre içerisinde davacı vekilinin öneriyi kabul beyanında bulunduğu değerlendirilmelidir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 313. maddesi gereğince şarta bağlı sulh yapılabileceği gibi; Türk Borçlar Kanunu 10. maddesinde, geri alma açıklamasının diğer tarafa öneriden önce veya aynı anda ulaşması ya da daha sonra ulaşmakla birlikte diğer tarafça öneriden önce öğrenilmiş olması durumunda önerinin yapılmamış sayılacağı düzenlenmiştir. Yani önerici yapmış olduğu öneriyi ancak kabulcünün bunu öğrendiği ana kadar geri alabilecektir. Hal böyle olunca, davalı vekili, vekalet ücreti ve yargılama giderlerine ilişkin önerisinden, davacının bunu öğrenmesinden sonra dönemeyecektir. 22.09.2015 tarihli dilekçesinde açıkladığı beyanın irade bozukluğu hallerine dayandığını iddia yada ispat edilmiş de değildir. Anılan sebeplerle hükümde davalı lehine vekalet ücreti taktir edilmesi hatalıdır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 313
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 10
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici Madde 3
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 438
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.