İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 22. Hukuk Dairesi

2016/7983 E., 2016/9736 K. · 4 Nisan 2016

Künye

MahkemeYargıtay 22. Hukuk Dairesi
Esas no2016/7983
Karar no2016/9736
Karar tarihi4 Nisan 2016

Konu

Bu kararda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 313, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 10 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici Madde 3 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Ancak davalı vekilinin, davanın feragat sebebi ile sonlandırılması durumunda yargılama gideri ve vekalet ücreti talep etmeyecekleri yönündeki icabı(öneri) ve davacının 16.02.2016 tarihli dilekçesi ile bu icabı (öneriyi) kabulü ile davanın feragat sebebi ile reddi halinde, davalı lehine hükmedilecek yargılama giderleri ve vekalet ücreti konusunda taraflar arasında anlaşma (sulh) sağlanmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 313. maddesi gereğince şarta bağlı sulh yapılabileceği gibi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 10. maddesinde, geri alma açıklamasının diğer tarafa öneriden önce veya aynı anda ulaşması ya da daha sonra ulaşmakla birlikte diğer tarafça öneriden önce öğrenilmiş olması durumunda önerinin yapılmamış sayılacağı düzenlenmiştir. Yani önerici yapmış olduğu öneriyi ancak kabulcünün bunu öğrendiği ana kadar geri alabilecektir. Hal böyle olunca, davalı vekili, vekalet ücreti ve yargılama giderlerine ilişkin önerisinden, davacının bunu öğrenmesinden sonra dönemeyecektir. 22.09.2015 tarihli dilekçesinde açıkladığı beyanın irade bozukluğu hallerine dayandığını iddia yada ispat edilmiş de değildir. Anılan sebeplerle hükümde davalı lehine yargılama gideri ve vekalet ücreti taktir edilmesi hatalıdır.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.