Yargıtay 4. Ceza Dairesi
2013/26431 E., 2014/8641 K. · 20 Mart 2014
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 4. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2013/26431 |
| Karar no | 2014/8641 |
| Karar tarihi | 20 Mart 2014 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 184, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 62 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 52 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Dairemizin istikrar kazanan içtihatlarına göre, imar kirliliğine neden olma suçu belediye sınırları ile özel imar rejimine tabi yerler de işlenebilecek, ancak maddedeki açık düzenleme karşısında mücavir alanda suç oluşmayacaktır. TCK’nın 184/4. maddesindeki düzenlemenin içeriğinden kanun koyucunun bilinçli bir tercihle mücavir alanı suç olmaktan çıkardığı görülmektedir. Gerçekte şehirlerin geleceğinin planlandığı bu tür alanların kapsam dışında tutulması önemli bir eksiklik olarak görülmekte ise de, yorum yoluyla suç ve ceza genişletilemeyeceğinden, TCK’nın 2. ve Anayasa’nın 38. maddelerinde düzenlenen “Kanunilik İlkesi” gereği, eksikliğin yasal düzenleme ile giderilmesi gerektiği değerlendirilmektedir. İncelenen somut olayda; 20.01.2009 tarihli tutanak ve bilirkişi raporuna göre, sanığın babası adına kayıtlı ... ilçesi ... parselde bulunun tarla vasfındaki taşınmaz üzerine, zemin katı ahır ve depo, 1. katı konut amaçlı kaba inşaatı bitmiş bina yaptığı, ... Belediye Başkanlığı’nın 27.04.2009 tarihli yazısına göre, inşaat yapılan yerin ... Büyükşehir Belediyesi ve ... Belediyesinin mücavir alanında kaldığı, aynı belediyenin 15.05.2013 tarihli yazısına göre de, bu yerin özel imar rejimine tabi yerlerden olmadığı anlaşılmaktadır. Yukarıda yer verilen yasal düzenlemeler ve Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre, mücavir alanda imar kirliliğine neden olma suçunun oluşmaması nedeniyle, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırıdır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 184
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 62
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 52
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 231
- 3194 sayılı İmar Kanunu m. 5
- 3194 sayılı İmar Kanunu m. 45
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 2
- Anayasa m. 38
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 309
- 3194 sayılı İmar Kanunu m. 47
- 6785 sayılı Kanun m. 47
- 5442 sayılı Kanun m. 2
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.