Yargıtay 5. Ceza Dairesi
2013/9630 E., 2014/12638 K. · 11 Aralık 2014
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 5. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2013/9630 |
| Karar no | 2014/12638 |
| Karar tarihi | 11 Aralık 2014 |
Konu
Bu kararda 2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanunu m. 4/A, 2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanunu m. 27 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 106 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Söz konusu yasal düzenlemeler ışığında, 27/04/2010 tarihli olay tutanağı içeriğinde ve polis memurlarının aşamalardaki beyanlarında, eve gitmek üzere otobüs durağında bekleyen sanıktan şüphelenmelerini gerektirir makul bir sebep bulunduğuna dair bir açıklamanın yer almaması, buna rağmen sanığın kimliğini zorluk çıkarmadan ibraz etmesi sonrasında yapılan üst aramasında ele geçen çakının 06/05/2010 tarihli ekspertiz raporuna göre 6136 sayılı Yasa kapsamında yasak nitelikte bulunmadığının kayıt altına alınması karşısında, sanığın katılanın hangi görevi yaptırmamak için cebir ve/veya tehditte bulunduğu gerekçeleriyle karar yerinde gösterilmeden ve TCK'nın 106/1. maddesinde yer alan tehdit suçu tartışılmadan yazılı şekilde direnme suçundan mahkumiyet kararı verilmesi, Kabule göre de; 2559 sayılı Polis Vazife ve Selahiyet Kanununun 16/1. maddesinde yer alan "Polis, görevini yaparken direnişle karşılaşması halinde, bu direnişi kırmak amacıyla ve kıracak ölçüde zor kullanmaya yetkilidir." şeklindeki hüküm, sanığın polis memurları tarafından dövüldüğü yönündeki savunması ve bunu doğrulayan adli rapor içeriği ile katılan polis memurunun, sanığın hakaret fiiline karşı yüzüne biber gazı sıkarak, çamurlu zemine düşürmek suretiyle kelepçe takması üzerinde durularak, katılanın davranışlarının mevzuata uygun olup olmadığı, zor kullanma yetkisinin aşılıp aşılmadığı ve sanık lehine TCK'nın 29 ve 129. maddelerinin uygulanması gerekip gerekmediği hususlarının karar yerinde tartışılmaması …
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanunu m. 4/A
- 2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanunu m. 27
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 106
- 2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanunu m. 16
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 29
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 129
- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 321
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.