İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 7. Ceza Dairesi

2013/19962 E., 2014/8876 K. · 5 Mayıs 2014

Künye

MahkemeYargıtay 7. Ceza Dairesi
Esas no2013/19962
Karar no2014/8876
Karar tarihi5 Mayıs 2014

Konu

Bu kararda 4389 sayılı Kanun m. 24, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu m. 164 ve 5411 sayılı Bankacılık Kanunu Geçici Madde 1 anılmaktadır.

Karardan

HSYK'nun 08.12.2005 gün ve 861 sayılı kararında HSYK'nun 29.12.2003 gün, 610 sayılı ve 15.01.2004 gün, 2 sayılı kararları ile 4389 sayılı kanun yürürlükte iken belirlenen mahkemelerin 5411 sayılı Bankacılık Kanununun geçici 1.maddesi gereğince bu kanundan doğan davalara bakmaya devam etmelerine karar verilmiş ise de; bu hükmün uygulanması için önceki mahkemenin görevli olması gerekir. Halbuki bu yasa çıkarılmadan önce görevli mahkeme ... 13.Ağır Ceza mahkemesi değil, 5020 sayılı yasa ile değişik 4389 sayılı Kanun'un 24/2.maddesi gereği suçun işlendiği yer olan ... 8.Ağır Ceza Mahkemesidir. Bu değişiklik uyarınca çıkarılan 610 ve 2 sayılı HSYK kararlarında 681 sayılı HSYK kararında olduğu gibi önceki mahkemelerin davaya devam edeceklerine dair bir karar alınmamıştır. Yukarıdaki açıklamalar gözetildiğinde, gerek 5020 sayılı Kanun ile değişik 4389 sayılı Kanun'un 24/2.maddesi hükmü ve buna dayalı olarak alınan HSYK'nun 29.12.2003 tarih ve 610 sayılı kararı, gerekse 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 164.maddesi ile HSYK.nun 08.12.2005 tarih ve 861 sayılı kararlarına göre, 2000 yılında ...'da işlenen Bankalar Kanunundan doğan zimmet suçunda görevli mahkeme ... 8.Ağır Ceza Mahkemesidir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.