Yargıtay 2. Hukuk Dairesi
2013/14243 E., 2013/21337 K. · 19 Eylül 2013
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 2. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2013/14243 |
| Karar no | 2013/21337 |
| Karar tarihi | 19 Eylül 2013 |
Konu
Bu kararda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 145, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 130 ve 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun m. 59 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Davalı ...'ın...uyruklu... ile olan ilk evliliğinin, Bremen Sulh Mahkemesinin 2.7.1991 tarihinde kesinleşen boşanma kararıyla sona erdiği, bu kararın, adı geçen davalının başvurusu üzerine ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1.3.1999 tarihli 1998/840-179 sayılı kararıyla Türkiye'de tanındığı, tanımaya ilişkin kararın 24.5.2011 tarihinde kesinleştiği, ikinci evliliğin ise 2.5.1997 tarihinde yapıldığı anlaşılmaktadır. Yabancı mahkeme ilamının kesin delil veya kesin hüküm olarak kabul edilebilmesi yabancı ilamın tenfız şartlarını taşıdığının mahkemece tespitine bağlıdır. (5718 s. MÖHUK m. 58/1) Buna göre, tanıma kararı, mevcut bir hukuki ilişkiyi ortadan kaldırıcı, değiştirici veya yeni bir hukuki durum yaratıcı (inşai) etkiye sahip değil, yabancı ilamın kesin delil veya kesin hüküm olarak kabul edilebilmesini sağlayan bir tespit hükmü niteliğindedir. Yabancı ilamın inşai etkisi, tanınmış olması koşuluyla, yabancı mahkeme kararının kesinleştiği andan itibaren hüküm ifade eder. (5718 s. MÖHUK. m.59) Diğer bir ifade ile tanınma, o ilamın doğurduğu inşai etkiyi, yabancı mahkeme kararının kesinleştiği ana kadar geriye götürür ve o andan itibaren ülke içinde kesin hüküm etkisini hasıl eder. Bu bakımdan, davalının ilk evliliği, tanıma kararının kesinleştiği tarihte değil, yabancı mahkeme kararının kesinleştiği 2.7.1991 tarihinde sona ermiştir. Aksinin kabulü, “tanıma kararına” inşai hüküm niteliğini vermek olur ki; bu ise, tanımanın bir tespit niteliğinde olduğunu belirten yasal düzenlemeyle çelişir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.