Yargıtay Ceza Genel Kurulu
2016/48 E., 2016/364 K. · 18 Ekim 2016
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Ceza Genel Kurulu |
| Esas no | 2016/48 |
| Karar no | 2016/364 |
| Karar tarihi | 18 Ekim 2016 |
Konu
Bu kararda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 326, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8 ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 82 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
1412 sayılı CMUK'nun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 326/2. maddesine göre, hükmün aleyhe bozulması halinde davaya yeniden bakacak mahkemece, sanıktan bozmaya karşı diyeceğinin sorulması zorunlu olup müdafiin dinlenilmesi ile de yetinilemez. Aynı kurala 5271 sayılı CMK'nun 307/2. maddesinde de yer verilmiş olup anılan bu kanun hükümleri uyarınca sanığa, bozmada belirtilen ve aleyhinde sonuç doğurabilecek olan hususlarda beyanda bulunma, kendisini savunma ve bu konudaki delillerini sunma imkânı tanınmalıdır. Bu düzenleme, savunma hakkının sınırlanamayacağı ilkesine dayandığından, uyulmasında zorunluluk bulunan emredici kurallardandır. Bu zorunluluk beraat hükmünde direnilmesi halinde de geçerlidir. Zira Ceza Genel Kurulunca yapılacak inceleme sonucunda Özel Dairenin aleyhe bozması isabetli bulunup yerel mahkeme hükmünün bozulması mümkündür. 1412 sayılı CMUK'nun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 326/3. maddesine göre ısrar üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunca verilen kararlara uymak mecburidir. Bu durumda sanıktan aleyhe bozmaya karşı diyeceği sorulmadan beraat hükmünde direnilebileceğinin kabulü savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurabilecektir. Savunma hakkı sanığın vazgeçilmez ve en önemli hakkı olup bu hakkın sınırlanması 1412 sayılı CMUK'nun 308/8. maddesi uyarınca mutlak bozma nedenidir. Nitekim Ceza Genel Kurulunun duraksamasız uygulamaları da ısrar edilen önceki hüküm beraat dahi olsa sanıktan aleyhe bozmaya karşı diyecekleri sorulmadan direnme kararı verilemeyeceği yönündedir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 326
- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 82
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 307
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 7
- Anayasa m. 141
- 6352 sayılı Kanun m. 38
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu Geçici Madde 10
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 308
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 290
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 309
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 193
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.