Yargıtay 8. Ceza Dairesi
2013/5955 E., 2014/5215 K. · 5 Mart 2014
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 8. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2013/5955 |
| Karar no | 2014/5215 |
| Karar tarihi | 5 Mart 2014 |
Konu
Bu kararda 6217 sayılı Kanun m. 13 ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu m. 176 anılmaktadır.
Karardan
Anayasa Mahkemesi'nin temyiz harcına ilişkin 29.12.2011 gün ve 28157 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 20.10.2011 gün ve 2011/54-142 sayılı iptal kararının yürürlüğe girmemesi ve geçmişe etkili olmaması nedeniyle; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun (1) sayılı Tarifesi'nin IV. bölümünde yapılan değişiklik gereğince, bu kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden sonra Yargıtay Ceza Dairelerine yapılacak temyiz başvurularında temyiz harcı alınması zorunludur. Sanıktan temyiz tarihi olan 25.06.2012 tarihi itibariyle temyiz harcı alınması zorunluluğu karşısında; mahkemece sanığa yedi gün içinde temyiz harcını ödemesi, ödemediği takdirde temyizden vazgeçmiş sayılacağı uyarısını taşıyan tebligat yapılıp ödendiği takdirde makbuzu da eklenerek Dairemize iadesi sağlanmak; ayrıca sanığın temyiz dilekçesinde maddi durumunun iyi olmadığını, bu nedenle temyiz harcını yatıramadığını ifade ederek kararı temyiz etmek istediğini beyan etmesinin de adli yar- dımdan yararlanma istemi niteliğinde olup olmadığı araştırılarak, 1136 sayılı Avukatlık Yasasının 176 ve devamı maddeleri uyarınca değerlendirilerek bu hususta gereği yapıl- mak üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na (TEVDİİNE), 05.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6217 sayılı Kanun m. 13
- 1136 sayılı Avukatlık Kanunu m. 176
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.