İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi

2012/18461 E., 2013/16012 K. · 8 Ekim 2013

Künye

MahkemeYargıtay 4. Hukuk Dairesi
Esas no2012/18461
Karar no2013/16012
Karar tarihi8 Ekim 2013

Konu

Bu kararda 6112 sayılı Kanun m. 18 ve 2954 sayılı Kanun m. 28 anılmaktadır.

Karardan

6112 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayın Hizmetleri Hakkında Kanunun 18/6 maddesine göre "gerçek ve tüzel kişilerin kişilik haklarını ihlal eden yayın hizmetlerinden doğan maddi ve manevi zararlardan dolayı medya hizmet sağlayıcı kuruluş ile birlikte programın yapımcısı müştereken ve müteselsilen sorumludur..." Doktrinde madde metnine göre yayıncı kuruluşların adam çalıştıranın sorumluluğu esasıyla sorumlu tutulduğu bu itibarla kusursuz sorumluluk yayıncı gerçek veya tüzel kişilerin kusursuz sorumluluk ilkesiyle sorumlu olacağı ve ancak haber yapan veya oturumu yönetenlerin ise eyleme dayalı olarak kusur sorumluluğuyla sorumlu tutulacağı kabul edilmektedir. 2954 sayılı Türkiye Radyo ve Televizyon Kanunu 28. madde ile de adam çalıştıranın sorumluluğu ilkelerine göre düzenleme öngörülmektedir. Somut olayda canlı yayın nedeniyle zarar görüldüğü ileri sürüldüğüne göre yayıncı kuruluş yukarıda belirtilen esaslara göre sorumludur. Bu nedenle zarar görenler haksız eylemi gerçekleştirenlerle birlikte yayın sahibinden de isteyebilirler. Mahkemece açıklanan yön gözetilerek, davalı yönünden işin esası incelenerek karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.