Yargıtay 19. Ceza Dairesi
2016/713 E., 2016/21863 K. · 26 Ekim 2016
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 19. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2016/713 |
| Karar no | 2016/21863 |
| Karar tarihi | 26 Ekim 2016 |
Konu
Bu kararda 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 317 ve 3628 sayılı Kanun m. 16 anılmaktadır.
Karardan
Suçtan doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçi kuruma bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca şikayetçi kurum adına hazine vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 2) Sanık müdafiinin temyiz talebine ilişkin olarak ise, Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Dosya kapsamına göre, suç tarihinin sanığın en son edinmiş olduğu taşınmazın edinim tarihi olan 14/09/2011 olduğu tespit edilmiştir. Sanık hakkında açılan kamu davasının kapsamına göre, süresi içerisinde mal bildiriminde bulunmamak ve gerçeğe aykırı bildirimde bulunmak suçlarından ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken yazılı biçimde tek hüküm kurulması ve 3628 sayılı Kanun'un 16. maddesi uyarınca tayin olunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 317
- 3628 sayılı Kanun m. 16
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.