İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 19. Ceza Dairesi

2015/33485 E., 2016/23044 K. · 5 Aralık 2016

Künye

MahkemeYargıtay 19. Ceza Dairesi
Esas no2015/33485
Karar no2016/23044
Karar tarihi5 Aralık 2016

Konu

Bu kararda Anayasa m. 38, 5149 sayılı Kanun m. 14 ve 6222 sayılı Kanun m. 15 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Anayasa'nın 38. maddesinin birinci fıkrasında, "Kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz." denilerek "suçun kanuniliği", üçüncü fıkrasında da "Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur." denilerek, "cezanın kanuniliği" ilkesi getirilmiştir. Anayasa'da öngörülen suçta ve cezada kanunilik ilkesi, insan hak ve özgürlüklerini esas alan bir anlayışın öne çıktığı günümüzde, ceza hukukunun da temel ilkelerinden birini oluşturmaktadır. Suçta ve cezada kanunilik ilkesi uyarınca, hangi fiillerin yasaklandığının ve bu yasak fiillere verilecek cezaların hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak bir şekilde kanunda gösterilmesi, kuralın açık, anlaşılır ve sınırlarının belli olması gerekmektedir. 28.4.2004 tarihli 5149 sayılı Kanun'un 14. maddesinde, biletini başkasına bedeli karşılığında satan veya devreden veya rayiç bedel üzerinde satan kişinin eylemleri, suç olarak kabul edilmişken ve bu kanunda elektronik bilete yer verilmezken, anılan Kanunun yürürlükten kaldırıldığı ve yerine konulan 6222 sayılı Kanun'un 15. maddesinde ise biletin "elektronik" olması söz konusu olduğundan, yukarıda bahsedilen eylemler suç olarak düzenlenmediği için cezalandırılamayacaktır.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.