İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 19. Hukuk Dairesi

2016/5038 E., 2016/13460 K. · 20 Ekim 2016

Künye

MahkemeYargıtay 19. Hukuk Dairesi
Esas no2016/5038
Karar no2016/13460
Karar tarihi20 Ekim 2016

Konu

Bu kararda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 251 anılmaktadır.

Karardan

Davalı vekili cevabında, dava konusu ürünlerin sevk irsaliyesinde "sevk amaçlı düzenlenmiştir, faturalandırılmayacaktır, konsinye kurulum - demo - tanıtım iş bu sevk irsaliyesindeki mallar konsinye amaçlı teslim edilmiştir" ibarelerinin mevcut olup, müvekkili şirketin söz konusu malları tanıtım amaçlı teslim aldığını ancak tanıtımı yapıldıktan sonra davacı şirketçe teslim alınacağı belirtilen malların teslim alınmadığını, taraflar arasında iddia edildiği gibi bir alım satım ilişkisinin bulunmadığını, davacının kötü niyetli olduğunu savunarak davanın reddi ile lehlerine tazminata hükmolunmasını istemiştir. Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, dava konusu olayda taraflar arasındaki sevk irsaliyesi içeriğinde sözü geçen teçhizatın davalıya faturalanmayacağı, bu teçhizatın konsinye amaçlı gönderildiği, konsinye kurulum, demo tanıtım maksatlı bir sevkiyat olduğu ve yine esas itibariyle davalının söz konusu teçhizata yönelik mülkiyetinin kendisine ait olmadığı ve hak sahibine iadeye hazır olduğu, davacının 6098 sayılı BK.'nun 251/2 maddesine uygun bir ihtarnamesinin söz konusu olmadığı, sadece fatura bedellerinin ödenmesi amaçlı ihtarname gönderdiği, davacının davasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.