Yargıtay Ceza Genel Kurulu
2014/402 E., 2016/431 K. · 15 Kasım 2016
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Ceza Genel Kurulu |
| Esas no | 2014/402 |
| Karar no | 2016/431 |
| Karar tarihi | 15 Kasım 2016 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 204, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 102 ve 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 104 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
5237 sayılı TCK'nun 204/2. maddesinde düzenlenen kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunu oluşturacaktır. 765 sayılı TCK'nun 339/1. maddesinde düzenlenen kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunun yaptırımı üç yıldan on yıla kadar ağır hapis cezası olarak öngörülmüş olup, aynı kanunun 102/3. maddesi uyarınca bu suçun asli dava zamanaşımı süresi 10 yıl, yine aynı kanunun 104/2. maddesi göz önünde bulundurulduğunda kesintili dava zamanaşımı süresi ise 15 yıldır. 5237 sayılı TCK'nun 204/2. maddesinde düzenlenen kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunun yaptırımı üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası olarak öngörülmüş olup, aynı kanunun 66/1-d maddesi gereğince asli dava zamanaşımı süresi 15 yıl, yine aynı kanunun 67/4. maddesi göz önünde bulundurulduğunda kesintili dava zamanaşımı süresi ise 22 yıl 6 aydır. Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; Suçun işlendiği 03.04.2000 tarihi itibarıyla sanıkların lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/3 ve 104/2. maddeleri uyarınca 15 yıllık kesintili dava zamanaşımı süresi, inceleme tarihinden önce 03.04.2015 tarihinde dolmuş bulunmaktadır. Bu itibarla, yerel mahkeme direnme hükmünün, gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle bozulmasına, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu konuda, 1412 sayılı CMUK’nun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının 765 sayılı TCK’nun 102/3, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmelidir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 204
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 102
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 104
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 339
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 62
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53
- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 223
- 5490 sayılı Kanun m. 22
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 230
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 66
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 67
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.