Yargıtay 11. Ceza Dairesi
2012/30151 E., 2014/18898 K. · 11 Kasım 2014
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 11. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2012/30151 |
| Karar no | 2014/18898 |
| Karar tarihi | 11 Kasım 2014 |
Konu
Bu kararda 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 102, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 104 ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 359 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Sanık hakkında düzenlenen her iki iddianameyle de “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan dava açıldığı, Aralık 2004 tarihli faturalar kullanılarak KDV ve Stopaj Gelir Vergisi kaybına sebebiyet verilmesi nedeniyle suç tarihi “Ocak 2005” olarak gösterilerek dava açılmış olmasının, 2005 takvim yılında ayrı bir suç olarak değerlendirilemeyeceği gözetilmeden, Aralık 2004 dönemine ait beyannamenin Ocak 2005 tarihinde verilmesinin ayrı bir suçu oluşturacağı kabul edilerek, “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun sabit olmadığından bahisle, 2004 takvim yılının yanında, dava konusu yapılmayan 2005 yılından da beraat kararı verilmesi, Yasaya aykırı, katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan …
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 102
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 104
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 359
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 80
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 59
- 647 sayılı Kanun m. 6
- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 321
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 322
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 7
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 98
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 109
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.