Yargıtay 1. Hukuk Dairesi
2013/18311 E., 2014/4116 K. · 24 Şubat 2014
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 1. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2013/18311 |
| Karar no | 2014/4116 |
| Karar tarihi | 24 Şubat 2014 |
Konu
Bu kararda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 742, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 743 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici Madde 3 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarına gelince, bilindiği üzere 4721 sayılı TMK(Türk Medeni Kanunu)'nun 742. maddesinde " Taşınmaz maliki, üst taraftaki araziden kendi arazisine doğal olarak akan suların özellikle yağmur, kar ve tutulmamış kaynak sularının akışına katlanmak zorundadır" hükmü ile aynı yasanın 743. maddesinde "Bir arazinin suyu öteden beri alt taraftaki araziye doğal bir şekilde akmakta ise, alt taraftaki arazi maliki, üst taraftaki araziden fazla suyun boşaltılmaı sırasında da bu suları tazminat isteme hakkı olmaksızın kabul etmek zorundadır. Alt taraftaki arazi maliki boşaltma dolayısıyla akan sulardan zarar görmekte ise gideri üst taraftaki arazi malikine ait olmak üzere kendi arazisine yapılacak mecra ile suyun boşaltılmasını isteyebilir" hükmü düzenlenmiştir. Bununla birlikte alınan bilirkişi raporunda, davalılara ait evin çatısına gelen yağmur sularının dört ayrı noktadan pvc borularla akıtıldığı, akan suların evin çevresinden dolaşarak eğim yönünde davacıya ait eve doğru akarak zarar verdiği ancak eğim nedeniyle bunun normal bir sonuç olduğu belirtilmiş, ek raporda da başka parsellerden geçmeden davalıya ait parsel üzerinden cazibeli olarak akan suyun başka bir noktaya taşınmasının mümkün olmadığı, mecrayla bu suyun giderilmesi gerektiği bildirilmiştir. Somut olay ve TMK'nun 742. ve 743. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, davalılara ait parselden doğal olarak davacı parseline akan yağmur sularına davacı tarafın katlanmak zorunda olduğu hatta doğal olarak akan suların boşaltılması sırasında da davacının tazminat isteme hakkı olmaksızın bu suyu kabul etmesi gerektiği kabul edilmelidir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 742
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 743
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici Madde 3
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 428
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.