Yargıtay 12. Ceza Dairesi
2013/14737 E., 2014/18119 K. · 18 Eylül 2014
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 12. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2013/14737 |
| Karar no | 2014/18119 |
| Karar tarihi | 18 Eylül 2014 |
Konu
Bu kararda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 223, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 6 ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Yapılan yargılama sonunda, yüklenen 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçunun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olduğu ve yüklenen hakkı olmayan yere tecavüz suçu açısından sanığın kastının bulunmadığı, 2. derece doğal sit alanına sondaj kuyusu açılmasının, Eskişehir Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 25/02/2010 tarih ve 4054 sayılı kararı ile uygun bulunduğu; sanığın, Maliye Hazinesi'ne ait taşınmaz ile tescil harici alanda kalan taşınmaz üzerinde sahiplenme kastıyla malikmiş gibi hareket etmediği, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, eksik inceleme ve delillerin yanlış değerlendirilmesi sonucu karar verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/5 maddesi uyarınca beraat eden sanık lehine vekalet ücretine hükmedilebilmesi için, sanığın, dosyada vekaletnamesi bulunan müdafii ile temsil edilmiş olması gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının (3) numaralı bendi hükümden çıkartılıp, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/09/2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 223
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 6
- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 321
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 322
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 2
- 1136 sayılı Avukatlık Kanunu Geçici Madde 13
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.