Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2014/1173 E., 2016/1070 K. · 16 Kasım 2016
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2014/1173 |
| Karar no | 2016/1070 |
| Karar tarihi | 16 Kasım 2016 |
Konu
Bu kararda 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 313, 4857 sayılı İş Kanunu m. 8 ve 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (mülga) m. 8 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Keza, davalı şirketin ürünlerin satışını ve kârını arttırabilmek amacıyla dağıtım davacı ve diğer aracıları teşvik edici ve motivasyon amaçlı uygulamalarda bulunması ve gerektiğinde yeni satış ve pazarlama teknikleri ile ilgili seminer vs. yollarla bilgilendirmede bulunması da tabiidir. Dolayısıyla söz konusu pazarlama faaliyeti karşılığında davacıya komisyon ödenmesi, zaman zaman teşvik amaçlı ödüllerle bir rekabet ortamı içinde set birinciliği verilmesi gibi hususlardan dava konusu ilişkinin iş sözleşmesi olduğu sonucuna varılamaz. Aksine, davacının çalışma koşul ve süresini kendisinin belirlediği; davalı işverenin emir, talimat, denetimi ve gözetimi altında çalışmasının söz konusu olmadığı, işin niteliği ve serbestinin de bir gereği olarak, gelir elde edip etmeme ya da bunun miktarının tamamen davacının kişisel ve sosyal ilişkilerinin yoğunluğuna, satış becerisine, ikna kabiliyetine ve tercihlerine bağlı olduğu anlaşılmaktadır. Yine davacının da içinde yer aldığı sistem bir pazarlama ağı şeklinde olup gruplardan oluşmaktadır. Organizasyon yapısından anlaşıldığı üzere bir üst kademede bulunan partner, sisteme kattığı gruptaki kişilerin satışlarından ilgili koşullar gerçekleşmişse pay alabileceğinden o dönemde satış yapmasa da gruptaki kişiler yapmış ise kazanç sağlayabilecektir. Bu türde bir işleyişin iş ilişkisine yabancı olduğu açıktır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 313
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 8
- 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (mülga) m. 8
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 354
- 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu (mülga) m. 2
- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu Geçici Madde 7
- 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu (mülga) m. 79
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 9
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 94
- 5521 sayılı Kanun m. 8
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 393
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 4
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.