Yargıtay 13. Hukuk Dairesi
2016/18404 E., 2017/154 K. · 17 Ocak 2017
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 13. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2016/18404 |
| Karar no | 2017/154 |
| Karar tarihi | 17 Ocak 2017 |
Konu
Bu kararda 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (mülga) m. 6 ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 84 anılmaktadır.
Karardan
Taraflar arasında imzalanan kredi sözleşmeleri ile davacının davalı bankadan kullandığı kredinin teminatı olarak 20.01.2011 ve 01.07.2011 tarihli sözleşmelerin 11 maddesi ile banka nezdinde bulunan tüm alacakları, mevduat ve bloke hesapları üzerinde hapis, mahsup ve takas etme yetkisini davalı bankaya verdiği açıktır. Ayrıca davacının 20.01.2011 tarihinde davalı bankaya bu tarihli kredinin taksit tutarlarının, krediye ait geri ödeme planında gösterilen şekilde vadelerinde, maaş hesabından ödenmesine yönelik imzalı talimatının bulunduğu görülmektedir. Banka bu yetkiyi davacının borcunu sözleşme şartlarına uygun olarak ödemediği takdirde kullanacaktır. Davacının bankadan aldığı kredi borcunu sözleşme şartlarına uygun olarak ödemesi gerekir. Ödememesi halinde kredi borcunun teminatı olarak bankaya sözleşmelerin 11. maddesi gereğince yetki vermesinin haksız şart olarak nitelendirilmesi mümkün değildir. Zira davacı sözleşmenin her sayfasını ayrı ayrı imzalamış olup, serbest iradesi ile sözleşme şartlarına uygun olarak kredi borcu taksitlerinin bankadan aldığı maaştan ödenmesi için otomatik ödeme talimatı verdiğine göre artık sözleşmenin söz konusu hükmünün müzakere edilerek kararlaştırılmadığı söylenemez.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (mülga) m. 6
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 84
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.