Yargıtay 22. Hukuk Dairesi
2017/318 E., 2017/482 K. · 19 Ocak 2017
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 22. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2017/318 |
| Karar no | 2017/482 |
| Karar tarihi | 19 Ocak 2017 |
Konu
Bu kararda 5766 sayılı Kanun m. 11, 351 sayılı Kanun m. 20 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici Madde 3 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Nispi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden davalının ilam harcının .../4'nü peşin olarak yatırması gerekir. (10.05.1965 gün ve .../1sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı) Öte yandan 06.06.2008 gün ve 26898 mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5766 sayılı Kanunun 11. maddesi ile 492 sayılı Harçlar Kanununda değişiklik gereğince 06.06.2008 tarihinden itibaren Yargıtay'a yapılacak temyiz başvurularından ayrıca temyiz yoluna başvurma harcı alınacaktır. Temyiz eden davalı kurum temyiz dilekçesi kanuni süresi içinde, temyiz esas defterine kaydedilmiş ise de davalı kurumun harca tabi olmadığı kabul edilerek peşin temyiz harcı ile temyiz başvuru harcı alınmaksızın dosyanın temyiz incelemesine gönderildiği anlaşılmaktadır. Davalı kurumun harçtan muaf tutulmasına ilişkin 351 sayılı Kanun'un 20. maddesindeki düzenleme kurumun yurt binası ve tesislerine dair yatırımlarından kaynaklanan davalarla sınırlı bulunmasına rağmen, davalı kurumun iş sözleşmesinden kaynaklanan alacak iddiasına dayalı dava sonunda verilen kararın temyizi sebebiyle davalı kurumdan peşin temyiz harcı ve temyiz yoluna başvuru harcının alınmasının gerekli olduğu ortadadır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5766 sayılı Kanun m. 11
- 351 sayılı Kanun m. 20
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici Madde 3
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 434
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.