Yargıtay 19. Ceza Dairesi
2015/33933 E., 2017/932 K. · 8 Şubat 2017
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 19. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2015/33933 |
| Karar no | 2017/932 |
| Karar tarihi | 8 Şubat 2017 |
Konu
Bu kararda 5549 sayılı Kanun m. 8, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8 ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 321 anılmaktadır.
Karardan
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Sanığın, 5549 sayılı Kanun'un 8. maddesindeki muhafaza ibraz yükümlülüğüne rağmen, 01.01.2004-31.12.2007 tarihleri arasındaki müşteri dosyalarını saklama sorumluluğunun kendisine ait olduğu ve asıl veya tasdikli örneğini yetkililere sunmadığı anlaşıldığından, mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi, Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5549 sayılı Kanun m. 8
- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 321
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.