Yargıtay 3. Hukuk Dairesi
2017/1554 E., 2017/615 K. · 25 Ocak 2017
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 3. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2017/1554 |
| Karar no | 2017/615 |
| Karar tarihi | 25 Ocak 2017 |
Konu
Bu kararda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 347, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 348 ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 428 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Davacı vekili, dava dilekçesinde konut ve çatılı işyeri kiraları hükümlerine tabi işyeri olarak 01.10.1997 tarihinde kiraya verilen taşınmazın kiraya verilmesinden itibaren on yıl geçtiğini, on yıllık uzama süresi sonunda, 27.02.2014 tarihinde keşide ettiği ihtarname ile bildirimde bulunduğunu belirterek kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece; davacı kiraya verenin davalı kiracıya göndermiş olduğu ihtarnamelerde TBK 347.maddesi düzenlemesine uygun tek taraflı bozucu yenilik doğuran bir etkiye sahip bir fesih ihbarının yapıldığının kabulü mümkün görülmediğinden taraflar arasındaki kira sözleşmesinin fesh olunmadığı, kira ilişkisinin devam ettiği, davacının dayandığı TBK 347.maddesindeki yasal gerekliklerin yerine getirilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. 01.10.1997 tarihli kira sözleşmesinin varlığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı davalıya hitaben düzenlediği, ‘’kiralanan işyerinde 10 yılı doldurmanız nedeniyle 01.07.2014 tarihi itibariyle tahliye edileceğiniz’’ konulu, 27.02.2014 keşide - 01.03.2014 tebliğ tarihli ihtarname ile; kiralanan yer ile ilgili yeni bir sözleşme düzenlenmesi konusunda görüşülmesi aksi halde 01.07.2014 tarihi itibariyle TBK 347 gereği taşınmazdan tahliyesi için yasal yollara başvurulacağı belirtilmiş olup, bu haliyle ihtarnamenin yasanın aradığı fesih iradesini taşıdığının kabulü gerekir. TBK’nun 348. Maddesi fesih ihbarının yazılı olması şartını getirmiş olup, ihtarın fesih iradesini taşıması yeterlidir. Bu nedenle Mahkemece dava süresinde açıldığından kira sözleşmesinin sona ermesi nedeniyle kiralananın tahliyesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 347
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 348
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 428
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 440
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.