Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2013/2409 E., 2015/2598 K. · 11 Kasım 2015
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2013/2409 |
| Karar no | 2015/2598 |
| Karar tarihi | 11 Kasım 2015 |
Konu
Bu kararda 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 33, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 38 ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 542 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Mahkemenin yeni bir bilgi, belge ve delile dayanarak veya bozmadan esinlenip gerekçesini değiştirerek veya daha önce üzerinde durmadığı bir hususu bozmada işaret olunan şekilde değerlendirerek, dolayısıyla da ilk kararının gerekçesinde dayandığı hukuki olguyu değiştirerek karar vermiş olması halinde, direnme kararının varlığından söz edilemez. Somut olayda yerel mahkeme bozmadan sonraki aşamada daha önceki gerekçesinde değerlendirmediği çekin vadeli çek olduğuna ilişkin davalının dayandığı çek teslim bordrosuna ve davacılar tarafından açılan menfi tespit davası sonucu verilen ilama dayanarak direnme olarak adlandırdığı kararı vermiştir. Mahkemenin direnme olarak adlandırdığı temyize konu kararın usul hukuku anlamında gerçek bir direnme kararı olmadığı; ilk kararda tartışılıp, değerlendirilmeyen yeni bir delile dayanılarak verilen yeni bir hüküm niteliğinde olduğu her türlü duraksamadan uzaktır. Hal böyle olunca; kurulan bu yeni hükmün temyizen incelenmesi görevi, Hukuk Genel Kuruluna değil, Özel Daireye aittir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 33
- 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 38
- 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 542
- 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 321
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 169/A
- 6217 sayılı Kanun m. 30
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 429
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.