Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2015/1124 E., 2015/2550 K. · 11 Kasım 2015
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2015/1124 |
| Karar no | 2015/2550 |
| Karar tarihi | 11 Kasım 2015 |
Konu
Bu kararda 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu m. 19, 4857 sayılı İş Kanunu m. 11 ve 4857 sayılı İş Kanunu m. 29 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Somut olayda davacı ile birlikte yaklaşık 44.000 işçi aynı kamu kuruluşunda önce geçici/mevsimlik işçi statüsünde çalışmış sonra 18.5.1983 Tarihli Kamu Kurum Ve Kuruluşlarının Daimi Kadrolarına İlk Defa İşçi Olarak Alınacaklar Hakkında Uygulanacak Sınav Yönetmeliği’ne 17.01.2001 tarihinde eklenen bir geçici maddeye istinaden merkezi sınavda başarılı olma gibi kimi koşullar aranmaksızın daimi işçi kadrolarını geçirilmişlerdir. Davacı işçi bu statüyü 02.02.2001 tarihinde ilk defa kazanmıştır. Dolayısıyla bu statüde ilk defa çalışmaya başlayanlarla aynı koşullarda çalıştırılması gerekir, davacı işçi bu statüde daha önceden çalışmaya başlayan işçiymiş gibi, önceki farklı statüde geçen hizmetlerinin dikkate alınmasıyla aynı haklara sahip olması hukuken mümkün değildir. Zira karşılaştırmanın aynı niteliklere sahip işçiler arasında yapılması gerekir. Davacı kamuda ilk defa daimi işçi olarak işe başladığından kıyaslamanın, ilk defa kamuda daimi işçi statüsünde çalışmaya başlayan bir başka işçi ile yapılası gerekir. Daimi işçilikte geçen kıdemi fazla bir işçi ile davacı gibi ilk defa bu statüde çalışmaya başlayan bir işçinin kıyaslanması hukuken doğru olmaz. Davalı işverenin kamuda daimi işçilikte ilk defa çalışmaya başlayan işçiler arasında çalışma koşulları konusunda haklı nedene dayanmayan bir ayrım yaptığı iddia edilmiş değildir. Zaten dosya kapsamından anlaşıldığı üzere davacı işçi kendi daimi işçilik kadrosuna karşılık gelen hakları çalışma süresi boyunca usulüne göre almıştır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu m. 19
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 11
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 29
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 53
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 60
- 394 sayılı Kanun m. 4
- 2822 sayılı Kanun m. 17
- 3008 sayılı Kanun m. 2/B
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 401
- Anayasa m. 10
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 2
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 22
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.