Yargıtay 11. Hukuk Dairesi
2016/952 E., 2016/9546 K. · 13 Aralık 2016
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 11. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2016/952 |
| Karar no | 2016/9546 |
| Karar tarihi | 13 Aralık 2016 |
Konu
Bu kararda 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 101, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 2 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 166 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
5- HMK Madde 167 de yer alan; “(1) Mahkeme, yargılamanın iyi bir şekilde yürütülmesini sağlamak için, birlikte açılmış veya sonradan birleştirilmiş davaların ayrılmasına, davanın her aşamasında, talep üzerine veya kendiliğinden karar verebilir. Bu durumda mahkeme, ayrılmasına karar verilen davalara bakmaya devam eder”. Hükmü uyarınca da, davaların ayrılmasına karar verebilmek için, “yargılamanın daha sağlıklı yürütülmesi” gerekir. Davaya konu somut olay trafik kazasından kaynaklanmış olup, iddianın ileri sürülüş şekline göre, her iki davalı da meydana gelen aynı zarardan sorumlu tutulmak istenilmiştir. Bu gibi dava arkadaşlığının bulunduğu durumlarda, davaların ayrılması usulü uygulanmamalıdır. Zira davalılar dava arkadaşı olup, tahsilde tekerrür, kusurun ve sorumluluğun miktarı açısından her iki davalı hakkındaki davanın birlikte görülmesinde yarar bulunmaktadır. İş mahkemeleri (sosyal güvenlik), asliye hukuk mahkemesine nazaran ihtisas mahkemesi sıfatında olmakla her iki davaya da bakmalıdır. Dairemiz çoğunluğunun, farklı usullere tabi olduğu halde, davaların birleştirilmesi usulünü, davaların ayrılması usulüne tabi kılması ve her bir davalı yönünden davaların ayrılarak görülmesi gerektiği düşüncesine katılmıyorum.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.