İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi

2014/2004 E., 2014/2359 K. · 12 Şubat 2014

Künye

MahkemeYargıtay 10. Hukuk Dairesi
Esas no2014/2004
Karar no2014/2359
Karar tarihi12 Şubat 2014

Konu

Bu kararda 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 59, 5302 sayılı Kanun m. 8 ve 6217 sayılı Kanun m. 30 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

2-492 sayılı Harçlar Kanununun 59. maddesinin (a) bendinde, il özel idarelerinin, iktisap edecekleri gayrimenkullerin ve sair ayni hakların tescili, şerhi gerektiren işlemleri ve bunların terkinlerine ilişkin işlemlerde harçtan müstesna olduğu; 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununun 8. maddesinde de, İl özel idaresinin kamu hizmetine ayrılan veya kamunun yararlanmasına açık, gelir getirmeyen taşınmaz malları ile bunların inşa ve kullanımları katma değer vergisi ile özel tüketim vergisi hariç her türlü vergi, resim, harç, katkı ve katılma paylarından muaf olduğu belirtilmiş olup; anılan yasal düzenlemeler gözetildiğinde, davalılardan ... Müdürlüğü'nün, iş bu davada harçtan muaf olmadığı anlaşılmakta olup, Mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu, İl Özel İdare Müdürlüğünün harçtan muaf olduğundan bahisle karar ve ilam harcına hükmedilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir. Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanun’un 30’uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici 3’üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.