Yargıtay Ceza Genel Kurulu
2015/1002 E., 2017/197 K. · 28 Mart 2017
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Ceza Genel Kurulu |
| Esas no | 2015/1002 |
| Karar no | 2017/197 |
| Karar tarihi | 28 Mart 2017 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 154, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 237 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 62 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Medeni Kanunun 715. maddesinde vurgulandığı üzere; yararlanması kamuya bırakılmış mallardan olan harman yerleri devletin hüküm ve tasarrufu altında olup, hiçbir şekilde özel mülkiyete konu olamayacağı açıktır. Benzer hüküm 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesinde de yer almakta olup, orta malı taşınmazların özel mülkiyete konu teşkil etmeyeceği, belirtilmiştir. Köy harman yerine tecavüz suçunda korunan hukuki yarar, harman yerinin mülkiyet ve ortak kullanım hakkı olup, suçun mağduru harman yerinden yararlanma hakkı olan herkestir. Köy tüzel kişiliği ile harman yerinin sahibi konumundaki Hazinenin suçtan zarar gören konumunda oldukları gözönüne alındığında, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan harman yeri niteliğindeki taşınmaza tecavüz suçlarında Hazinenin doğrudan zarar gördüğü, buna bağlı olarak davaya katılma hak ve yetkisinin bulunduğu kabul edilmelidir. Bu nedenle yerel mahkemece Hazinenin davaya katılmasına karar verilmesinde, yine kendisini vekil ile temsil ettirmesi nedeniyle lehine vekalet ücretine hükmolunmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 154
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 237
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 62
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 51
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 52
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 231
- 3402 sayılı Kadastro Kanunu m. 16
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 715
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 324
- 5728 sayılı Kanun m. 562
- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 322
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.