Yargıtay 11. Hukuk Dairesi
2013/15301 E., 2014/4472 K. · 10 Mart 2014
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 11. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2013/15301 |
| Karar no | 2014/4472 |
| Karar tarihi | 10 Mart 2014 |
Konu
Bu kararda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 2, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 438 ve 556 sayılı KHK m. 14 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Dava, marka hakkına tecavüzün tespiti ile maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir. Davalı taraf dava konusu marka üzerinde mülkiyet savunmasında bulunmamış, davacının muvafakati ile söz konusu markayı kullandığını savunmuştur. Davalı tarafın marka üzerinde mülkiyet iddiası olmadığına göre olayda sessiz kalma yoluyla hak kaybının varlığından ve MK'nın 2. maddesi uyarınca hak sahibi olunduğundan söz edilemez. Marka sahibi bulunan davacınn muvafakatının bulunması, davalı tarafa ancak davacının izninin devamı süresince markayı kullanma imkanı sağlar. Ancak ortada haklı bir neden olmadan da davacının tek taraflı irade beyanı ile muvafakatin geri alınması da mümkün değildir. Bu nedenle, mahkemenin davayı red gerekçesi doğru değil ise de, davacı tarafça muvafakatin geri alınması hususunda haklı bir nedenin varlığı iddia ve ispat edilmediğinden ve karar sonucu itibariyle doğru bulunduğundan sonucu itibariyle doğru kararın HUMK’nun 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 2
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 438
- 556 sayılı KHK m. 14
- 556 sayılı KHK m. 15
- 6101 sayılı Kanun m. 1
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 640
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.