Yargıtay 11. Hukuk Dairesi
2014/1943 E., 2014/5402 K. · 20 Mart 2014
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 11. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2014/1943 |
| Karar no | 2014/5402 |
| Karar tarihi | 20 Mart 2014 |
Konu
Bu kararda 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 1235, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 1247 ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 442 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Mahkemece, geminin davacıya ait tersanede bekleme nedeninin dosya içeriğinden anlaşılamadığı, gemi hakkında icra takipleri var ise de cebri icra ile satışının söz konusu olmadığı, muhafaza ve bekçilik giderlerinin geminin cebri icra yoluyla satılması halinde gemi alacaklısı hakkı verdiği, bunun dışındaki geminin bekçilik ve muhafaza giderlerinin kanuni rehin hakkı bahşetmediği, TTK'nın 1247. maddesinin kanuni rehin hakkının kendi içerisinde derecelerini belirttiği, kanuni rehin hakkının dayanağı olan gemi alacaklısı haklarından TTK'nın 1235/1. maddesinde düzenlenen geminin cebri icra ile satılması halinde oluşan bekçilik ve muhafaza giderlerinin bu maddede belirtilen diğer alacaklara karşı rüçhan hakkı verdiğini düzenlediği, dolayısı ile gemi alacaklısı hakkı ve kanuni rehin hakkı olmayan bir alacağın TTK 1247. maddesi kapsamında rüçhanlı alacak olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar, Dairemizin 23.09.2013 günlü ilamıyla onanmıştır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 1235
- 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 1247
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 442
- 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 1241
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 440
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.