İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 15. Hukuk Dairesi

2016/2981 E., 2017/2769 K. · 5 Temmuz 2017

Künye

MahkemeYargıtay 15. Hukuk Dairesi
Esas no2016/2981
Karar no2017/2769
Karar tarihi5 Temmuz 2017

Konu

Bu kararda 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 434, 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 34 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici Madde 3 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Asıl ve birleşen dava davacısı vekilince sunulan temyiz dilekçesinin içeriğinden; asıl davada davanın kısmen reddine dair verilen hüküm ile vekâlet ücreti ve yargılama giderlerine ilişkin hükmün, birleşen davada ise, icra inkâr tazminatı talebinin reddine ilişkin hükmün temyiz edildiği anlaşılmaktadır. Asıl ve birleşen dava birbirinden bağımsız davalar olup, her bir kararın temyiz incelemesinin yapılabilmesi için ayrı ayrı temyiz harçlarının yatırılması zorunludur. Davaların tek dosya üzerinden çözüme kavuşturulması da bu davaların bağımsız niteliklerinin ortadan kalkmasına neden olmaz. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 34. maddesi uyarınca da yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemlerin yapılması mümkün değildir. Asıl ve birleşen davayı temyiz eden davacı tarafça her iki dava için ayrı ayrı başvurma harcı ve karar harcı yatırılması gerekli ise de; davacı tarafından asıl dava için 27,70 TL maktu karar harcı ile 136,00 TL temyiz yoluna başvurma harcı, birleşen dava için ise sadece 58,00 TL nispi temyiz karar harcının yatırıldığı ancak birleşen dava yönünden 105,70 TL harcın yatırılmadığı anlaşılmıştır.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.