Yargıtay 11. Hukuk Dairesi
2013/13124 E., 2014/2395 K. · 12 Şubat 2014
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 11. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2013/13124 |
| Karar no | 2014/2395 |
| Karar tarihi | 12 Şubat 2014 |
Konu
Bu kararda 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 321, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 322 ve 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 32 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalılardan ...'ın davacı şirket ortaklığı olmadığı, davalı ...’ın ise 09.08.2010 tarihine kadar şirket ortağı olmakla birlikte anonim şirketlerde ortakların mesuliyeti, taahhüt etmiş oldukları sermaye payları ile sınırlı olduğundan kural olarak şirketin vergi borcundan sorumluluğunun düşünülemeyeceği, 09.04.2010 tarihli bölüşüm protokolünün tarafları arasında davacı şirketin bulunmadığı, anonim şirketler adına yapılan muamelelerde şirket unvanın ve şirketi temsile yetkili kişilerin imzasının olması gerektiği, TTK'nın 321. ve 322. maddesindeki kurallar emredici olduğundan anonim şirketlerin BK 32/2 maddesine göre dolaylı temsil hükümlerine göre sözleşmelere taraf olmasının mümkün olmadığı, BK 173. maddesi gereğince borcun nakli, iki taraflı bir akit olduğundan protokolün şirketin vergi borcunun davalılara nakledildiği sonucunu da doğurmadığı, davaya konu edilen vergilerin normal prosedür içerisinde tahakkuk etmemiş davalı ...'ın şirketten ayrılmasından sonra 6111 sayılı Kanun'a göre tamamen tercihe dayalı bildirimle yapıldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 321
- 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 322
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 32
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 173
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.