Yargıtay 8. Hukuk Dairesi
2017/1763 E., 2017/5011 K. · 4 Nisan 2017
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 8. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2017/1763 |
| Karar no | 2017/5011 |
| Karar tarihi | 4 Nisan 2017 |
Konu
Bu kararda 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 366, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 245 ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 310 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Davacı alacaklı, 17/03/2010 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli yazılı kira sözleşmesine dayanarak 22/10/2015 tarihinde başlattığı icra takibi ile 2015 yılı Eylül ve Ekim aylarına ait toplam 1.260,00 TL kira alacağının tahsilini talep etmiş , davalı borçlu süresinde verdiği itiraz dilekçesi ile borca itiraz etmiştir. Davalı icra takibine, dayanak yazılı kira sözleşmesinin varlığına, kiracılığa, takip alacaklısının sıfatına itiraz etmemiştir. TBK.nun 245.maddesi uyarınca kiralananın satılması ile birlikte onun yarar ve hasarı alıcıya geçer. Davacı yeni malik taşınmazı satın almakla TBK.nun 310.maddesi uyarınca kira sözleşmesinin tarafı olur. Satış tarihinden sonraki kira bedellerinin yeni malike ödenmesi gerekir. Davacı, iktisap ihtarnamesinde ihtiyacının varlığı ile birlikte kira döneminde yapılacak ödemelerin belirtilen banka hesabına yapılması gerektiğini davalı kiracıya bildirmiştir. Bu durumda, davacının icra takibi yaparak iktisaptan sonraki ödenmeyen kira bedellerini talep etmesinde herhangi bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Kaldı ki ,alacaklı dışında üçüncü kişiye yapılan ödeme borçluyu borcundan kurtarmaz bu nedenle dava dışı Gülten Özsoy’a yapılan kira ödemesinin varlığı nedeniyle temerrütün gerçekleşmediği kabul edilemez. Bu durumda takip talebinde verilen 30 günlük ödeme süresi içerisinde davacı alacaklıya takip konusu 2015 yılı Ekim ayına ait ödeme yapılmadığı sabittir. Mahkemece davanın kabulü ile kiralananın tahliyesine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 366
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 245
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 310
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici Madde 3
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 428
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.