Yargıtay 11. Hukuk Dairesi
2016/3910 E., 2017/2506 K. · 27 Nisan 2017
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 11. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2016/3910 |
| Karar no | 2017/2506 |
| Karar tarihi | 27 Nisan 2017 |
Konu
Bu kararda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 496 anılmaktadır.
Karardan
Davacının dayandığı icra dosyası getirtilip incelendiğinde davanın kefalete dayalı değil, kredi kullandıran bankanın gerek davacı gerekse davalı aleyhine vermiş oldukları ipotekler nedeniyle ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip başlattığı ve bu takipte davacının taşınmazının 08.02.2009 tarihinde satış ilanının yapıldığı görülmüştür. Davacı ise 09.10.2012 tarihinde bankaya ödeme yaparak satış şerhinin kaldırılmasını sağladığını iddia etmiştir. Davacının ödeme yaptığı tarihte yürürlükte bulunan TBK'nun 496/4. fıkrasına göre, “Bir alacağın güvencesini oluşturan rehin paraya çevrildiği veya borç rehin veren malik tarafından ödendiği takdirde malik, kefile karşı rücu hakkını, ancak kefil ile kendisi arasında böyle bir anlaşma varsa ya da rehin sonradan bir üçüncü kişi tarafından verilmişse kullanabilir”. Bu durumda, davacının aleyhine ipotekli takip başlatıldığı ve davacının bu takipte borcu ödendiği gözetildiğinde davacının davalıya rücu hakkı bulunup bulunmadığı konusunda bir değerlendirme ve inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmek gerekirken anılan hükmün değerlendirilmemesi ve davanın kefilin kefile rücu kapsamında görülmesi doğru olmadığından, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile kararın onanmasına ilişkin Dairemiz ilamının kaldırılarak, mahkemece verilen kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.