Yargıtay 17. Hukuk Dairesi
2014/22449 E., 2017/4237 K. · 18 Nisan 2017
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 17. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2014/22449 |
| Karar no | 2017/4237 |
| Karar tarihi | 18 Nisan 2017 |
Konu
Bu kararda 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu m. 98, 6111 sayılı Kanun m. 59 ve 6111 sayılı Kanun m. 21 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Davacı vekili, Jandarma Genel Komutanlığı’na ait aracın dava dışı sürücü er yönetimindeyken tek taraflı trafik kazası yapması sonucu yaralanan sürücü er için 11.117,92 TL tedavi giderinin müvekkili tarafından 23.9.2010 tarihinde ödendiğini, müvekkilince alacağın rücuen tahsili için aracın dava dışı zorunlu trafik ... şirketine açılan davanın reddedildiğini, o yargılama sırasında 6111 sayılı kanunun yürürlüğe girdiğini, 6111 sayılı kanunun 59. maddesi ile değişen 2918 sayılı kanunun 98. maddesi uyarınca davalının sorumlu olduğunu beyanla, ödenen 11.117,92 TL’nin ödeme tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan rücuen tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili, 6111 Sayılı Kanun’un 21. maddesi uyarınca yasanın yürürlük tarihinden önce tahsil edilmiş tutarların istenilemeyeceğini beyanla davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacının işleten sıfatı ile sorumlu olduğu kazaya neden olan araç sürücüsüne karşı yöneltebileceği taleplerin 2918 sayılı kanunun 92/a maddesi gereğince zorunlu trafik sigortası kapsamı dışında olduğu, zorunlu trafik sigortası kapsamı dışında kalan harcamaların 2918 sayılı kanunun 98. maddesine göre davalıdan istenilmesinin de mümkün olmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.