İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi

2015/9043 E., 2017/11419 K. · 25 Eylül 2017

Künye

MahkemeYargıtay 8. Hukuk Dairesi
Esas no2015/9043
Karar no2017/11419
Karar tarihi25 Eylül 2017

Konu

Bu kararda 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 366, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 26 ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu m. 11 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Ne var ki, vekile tebliğ zorunluluğunun bulunması asile tebligat yapılması lüzumunu ortadan kaldırmaz. Şöyle ki, 2004 sayılı İcra-İflas Kanunu'nun 76. maddesinde mal beyanında bulunmamak suçu, 338. maddesinde düzenlenen hakikate muhalif beyanda bulunma suçu gibi icra-iflas suçlarında borçlunun cezalandırılabilmesi için icra emrinin borçlunun vekiline değil, kendisine tebliğ edilmiş olması gerekir (Prof. Dr. Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, 6. baskı, cilt 2, sh: 1280). Cezaların şahsiliği kuralı gereğince borçlu asilin cezai yönden sorumlu tutulabilmesi için icra emrinin borçlu asile tebliği zorunludur. Somut olayda takip konusu ilamda borçlunun vekille temsil edildiği, yani vekili bulunduğu halde icra emrinin vekil yerine asile 11.11.2014 tarihinde tebliğ edildiği, borçlu tarafça asile yapılan tebligatın usulsüz olduğu ileri sürülerek icra emrinin iptalinin talep edildiği anlaşılmaktadır. Yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde; Mahkemece, vekile icra emri tebliği yapılmasına karar verilmesi gerekirken asile yapılan icra emri tebliğ işleminin iptaline karar verilemeyeceği gözardı edilerek ve talep aşılarak takibin iptaline karar verilmesi doğru olmamıştır.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.